BUBU73's profileMrERROR I WANT TO ROCKST...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
MrERROR I WANT TO ROCKSTARFebruary 22 My E-mailSeptember 18 มันจะเป็นยังไงน้านรกของคนไทยกับนรกของฝรั่ง
ถ้าฝรั่งตายแล้วจะเจอนรกแบบไทย
มีเทวดาตกมันรึป่าววะ
หรือคนไทยตายแล้วจะเจอซาตาน
เจอนรกแบบฝรั่งรึป่าว
รูปแบบจะเหมือนกันรึป่าว September 16 เฮ้อออออออออชีวิตมหาลัยแม่งมีแต่อีตัวนอกเครื่องแบบ
วันนี้ไปกับคนนี้ อีกวันไปกับอีกคน
วันต่อไปไม่วายแม่งกูยังเจอมันไปกับอีกคน
โห คาสโนวี่กระหรี่ดีๆนี่เอง
ผัวเยอะสัด แต่หน้าตาก็ดีสัด
กูควรจะดีใจมั้ยที่เห็นคนหน้าตาดี
แต่มีผัวหลายคน เอ้อก็แปลกดี
ก็มีแต่เพลงของAvirlที่ช่วยทำให้..
ยังไงดีล่ะช่วยทำให้ อือนึกถึงคืนวันเก่าๆสมัย
ที่ยังฟังอัลบั้มแรกๆของShe เฮ้อ
กูมันคนหัวโบราณกึ่งสมัยห่วยๆ
สมัยที่เป็นแมงดากับกระหรี่นอกเครื่องแบบ
เป็นได้โดยที่ไม่กระดากปากกระดากอวัยวะ
ผู้หญิงผุ้ชายเท่าเทียมกัน ติดเอดส์ไปตามๆกัน
ปลงแล้วว่ะ โอกาสแม่งไม่มี
อยากไปอยู่เมืองที่คนที่แน่เท่านั้นถึงอยู่ได้
อยู่แบบตามๆกันไป อยู่แบบซังกะตาย
อยู่แบบคนเดียว เดี่ยวๆ ก็มันไม่มีคนที่
ชอบดนตรี ตามความฝัน
ไม่มีคนที่ชอบศิลปะแล้วคุยกันได้
งานที่เรียนมันก็ไปไม่คล่องเพราะ
หัวไม่ได้มาทางนี้ เป็นคนชอบวาด
ครีเอท สร้าง ขึ้นมาโดยความคิดของตัวเอง
และไอ้การที่กูเป็นอย่างนี้แหละ มันเลย
หาคนแนวนี้ คนที่คุยกันแนวนี้
เจอก็แบบ ไม่เอาจิง ไม่มาทางนี้แน่นอน
มันแบบไม่เต็มที่ปากก็บอกชอบ บอกทำ
แต่การกระทำก็ไม่อะไร เน้นอยู่ไปวันๆ
เฮ้อ ไอ้เงินน่ะสำคัญ จะเข้าวงการไหน
ก็ต้องมีเงิน จะไปงานกลุ่มกราฟฟิกที
จัดที่ทองหล่อ ค่ารถไปกลับ ก็เป็นร้อย
ถ้ามีเงินอะไรอะไรคงจะคือไปเต็มที่กับความฝัน
ไม่ต้องกั๊กๆ กำกวม คือมันไม่มีเงิน
ไปจ่ายนู่นนี่ ไม่มีเงินขับรถสะดวกๆ
ไปไหนไปเร็วๆ จะไปก็ต้องไปแบบจักยาน
ก็ไม่ได้โทษใครหรอก กูมันไม่มีเงินเอง
เดี๋ยวนี้จะหาแฟน ก็คงเป็นผับ
ไปผับทีก็หมดไป300ละอย่างต่ำ
ที่เห็นๆกันอยู่ แล้วอาทิตย์นึงได้800
มันก็เหลือ500 มันไม่พอหรอก จะพอก็ต่อเมื่อ
ที่กูเป็นอยู่อย่างนี้ทุกวันไง คือไม่มีเงินไปกับเพื่อน
เพื่อนไปกระช่อนเงี้ย กูไม่มีเงินไป กูก็ไม่มีเพื่อนละ
แล้วผู้หญิง มันจีบได้ทุกโอกาสก็จริง
แต่โอกาสมันไม่เคยเอื้อให้กูเลยว่ะที่ผ่านมา
หรือ ต่อไปโอกาสมันจะมีมาให้กู
คือบางทีแม่งเจอแบบปอกลอกงี้
กูจะเอาไหนให้มึงปอกลอก ขนาดตังค์แดก
กูยังขัดสน ไม่ต้องนับถือหนังสือที่จะทำให้แบบ
คือยังไงดี หนังสือแม่งโดนใจไง แต่ไม่มีเงินไปลงตรงนั้น
ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นสำคัญนะ ที่จะนำเราไปสู่สิ่งต่างๆ
คือไม่มีเงินไง จะหาทางทำเงิน แล้วดูดิเรียนบริหารใช่ปะ
ทางเดียวคือจบทำงานตามบริษัท
กูเคยฝึกงานทำงานไปวันๆซ้ำๆเดิมๆแล้ว
บอกได้คำเดียวเลยแม่งไม่ใช่ คือมันเดิมๆ
ซึ่งจบบริหารเนี่ยก็คงต้องดำเนินซ้ำๆอีหรอบเดิมแน่
แล้วถ้ากูมีเงินล่ะ ก็หาบ้านเช่าซักหลัง ทำดนตรีดังๆได้
เพราะกูคิดเพลงตลอด แล้วถ้ามีตังค์ล่ะ กูก็ไปเที่ยวตามผับงี้
เจอสาวถูกใจก็เลี้ยงเหล้าได้ละ มีเรื่องกันอะไรกัน
กูไปจีบคนมีผัวแล้ว มีเรื่องกูก็ยัดเงินมันไปจบๆ
มีเงินก็ทำได้แล้ว แต่กูไม่มีไง จะไปแดกหมูกระทะเงี้ย
เพื่อนชวนไปกัน กูไม่มีตังค์กูก็ไม่ได้ไป
เพราะหมูกระทะกูกินยังไงก็ไม่คุ้ม คือมันไปตรงนั้น
แล้วมันหมดเงิน มันเอามาทำอะไรต่อไม่ได้
เพราะกูอ่านหนังสือไง หนังสือมันจะนำไปสู่วงการต่างๆ
ใช่ปะล่ะ วงการผู้บริหาร วงการกราฟฟิกศิลปะ
วงการดนตรีอย่างเงี้ย ถ้ากูมีเงินกูก็ไปงานต่างๆ
มีจัดมีทติ้งจัดนู่นนี่ก็ไปได้
เพราะเหนื่อยไม่กลัวอยู่แล้ว มันสนุกมันได้เจอ
คนที่คุยกันสบายใจแนวเดียวกัน
แต่กูไม่มีทุนไปตรงนั้นไง กูก็ต้องอยู่ของกูแบบเนี้ย
อยู่แบบไม่มีหญิง อยู่แบบทำเพลงไม่ดัง
อยู่แบบคล้ายๆเหมือนไม่มีชีวิตชีวาซังกะตาย
อยู่แบบเรียนไปเรื่อยๆจบทำงาน
แค่เนี้ย เฮ้อ คือกูไม่อยากแบบนี้ไง
กูอยากประสบความสำเร็จ อะไรก็ได้
ที่กูแบบประสบความสำเร็จจากสิ่งที่กูทำ
แล้วกูเรียกมันได้ว่า"ไม่เบื่อ"
ก็อีกนั่นแหละเอาไหนไป"ไม่เบื่อ"ล่ะ
พ่อกูก็บอกอยู่ตลอด จะซื้อโน๊ตบุ๊ค
เอาไหนไป5หมื่นล่ะ เดี๋ยวไม่มีเรียนหรอก
คือมันไม่มีเงินไปซื้อเครื่องที่มันควรจะทำได้ไง
บางคนบอกเอาที่มีอยู่ใช้ให้เต็มที่
จริงอยู่ที่มันเอาให้เต็มที่ แต่มันเต็มที่รึยังล่ะที่เป็นอยู่?
อย่างเรียนเงี้ย กุก็ขอเบอร์จารย์มั่งไม่ขอมั่ง
จะถามงานนู่นนี่ก็ไม่รู้เรื่อง ไปตามหาก็ไม่เจอ
พาลไปว่า หาจารย์ยาก เลยไม่ติดต่อ ไม่ถาม
เพราะในห้องเรียนอย่างเดียวน่ะ มันคิดคำถามไม่ออกหรอก
แต่พอกูออกมาข้างนอกแล้วกูมาทำด้วยตัวเอง
คำถามแม่งจะไหลตามมาเป็นสายน้ำ
แล้วงี้ไปไงต่อวะ แล้วงั้นทำไงได้อีกวะ
แม่งมันเป็นอย่างงี้ไง บางทีเงินแม่งไม่มีเติมมือถือเงี้ย
จะถามงานเพื่อน การบงการบ้านมันก็ไม่มี
แม่งคือเงินไม่ใช่พระเจ้านะเว่ย
แต่ทำไมแม่งกูจะทำอะไรนะ คือกูต้องมีเงินหมดเลยว่ะ
กูไม่เคยคิดนะว่าเงินคือพระเจ้า
กูถึงชอบความเป็นอยู่แบบอเมริกาไง
มันเป็นอะไรที่แบบ คือมึงชอบสเก็ตบอร์ด
ก็มีลานบอร์ดให้มึงตีลังกา
คือมึงชอบดนตรีร็อค มึงมีห้องอัดระดับอินดี้
เล็กๆคุยกันง่าย หานักดนตรีหาคนร่วมความฝัน
หาทางไต่ระดับ เฮ้อ
สุดท้ายว่ะ "กูอยากมีเงินนนนนนนนนนนน" September 14 จะบอกให้ฟังยืมจมูกเค้าหายใจนี่ เหนื่อยใจเหมือนกันนะ
แต่ทำยังไงได้ล่ะ ก็โลกนี้แม่งมีแต่สารพิษ
ในบรรยากาศไม่มีความบริสุทธิ์แล้ว
จะทำไงกูถึงจะมีเงินเยอะๆวะ
โลกสามมิติแม่งต้องใช้เงินเยอะว่ะ
เบื่อจะทำอะไรก็ติดขัด ทั้งที่มันเป็นลู่ทางที่จะนำไปสู่
เงินก้อนใหญ่กว่าที่คนทั่วไปจะมีด้วยซ้ำ
ไหนจะวิชาออกแบบระบบอีก อาจารย์คับ
ขอระดับความยากลดลงมากว่าที่เป็นอยู่ได้หรือป่าวคับ
สมองพวกผมทุกวันนี้เหมือนสมองไก่
จำอะไรไม่ค่อยได้น่ะคับ ต้องใช้สมองด้านเงินที่ไม่พอใช้อีก
ผมจะทำอย่างไรดีคับ อุดมการณ์มันตรงข้ามกับเงินตรา
เป็นนักดนตรีเล่นให้ตายยังไงก็เลี้ยงตัวเองไม่ได้
นี่ล่ะนักดนตรีเมืองไทย ตั้งเพลงให้ตายยังไงถ้า
ไม่ทำตามค่ายที่มีเงินทุน เพลงมันก็แค่ศิลปะที่คนอื่น
เข้าไม่ถึง จะวาดรูปที่ตัวเองถนัด
แต่ใครล่ะจะลงทุนซื้องานศิลปะที่ คนอื่นมันก็เข้าไม่ถึง
ซื้อไปก็ทำอะไรไม่ได้ เปลืองเงินในเศรษฐกิจห่วยๆซะเปล่า
ไม่มีเงินเลิกพูดถึงเรื่องผู้หญิงได้เลย
จะไปรับเค้าก็ต้องมีรถ อาหาร ขนม
เทคแคร์ เวลา โอกาส โชค สเป็ค
ต้องเที่ยว ต้องเจอผู้คน ต้องเปิดตัวเอง
จะมีเงินโดยบทภาพยนตร์ คิดไปก็ตัน
หรือเราจะ Improvise?????????? September 10 บันทึกความฝันวันนี้อารมณ์ประมาณไปขนขี้วัวทำปุ๋ยที่ศาลีอโศก
เป็นภูเขาที่ไหนซักแห่ง
และในโรงเก็บของชาวนา
แม่งมีพวกเด็กเกรียนซ้อมดนตรีแนวแดนซ์
กูก็เลยบ่นออกไปว่าพวกเกรียนแม่งทำโชว์
เล่นก็เล่นแต่คอร์ดกระจอกๆไทม์มิ่งก็ไม่ได้เรื่อง
และพี่นุ้ยที่ขนขี้วัวด้วยอยู่นั้นก็ขัดคอกูขึ้นมา
ไทม์มิ่งเค้าก็ดีนะไปว่าเค้าทำไม
แล้วก็สะดุ้งตื่น กูแบ่งสมองให้กับอะไรทำไมแม่ง ลืมได้ลืมดีวะ
อย่างการบ้านระเบียบวิจัยเมื่อวาน
คิดซะเต็มที่เลยว่าส่งวันนี้
ที่ไหนได้ล่ะอาจารย์ให้ส่งตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
เฮ้อ กูรึว่ากูต้องตื่นเต้นว่ะ กูจะทำอย่างไรให้ตื่นเต้นตลอด |
เสื้อผ้า หน้า ผม ตา
|
|||||||||
|
|
